සුබ අලුත් අවුරුද්දක් වේ වා!


අලුත් අවුරුද්දේ  සුබ පතන විට බොහෝ දෙනාට ඇති වන පොඩි අවුල් දෙකක් ගැන මෙසේ ලියන්නට සිත් විය. මේ අවුල ලිහා-ගත් කල වරද්දා-ගන්නේ නැති ව සුබ පැතිය හැකි යි.

පළමු වැනි අවුල මේ 'සුබ' ගැන යි. ශුභ, සුභ, සුබ යන තුන් ආකාරයෙන් මැ මේ වදන දක්නට ලැබේ. ඒ නිසා නිවැරැදි කිමෙක් දැ යි යමකු සිත්හි විචිකිච්ඡාවක් ඉපැදීම සාධාරණ ය. මේ තුන මැ හරි. 'ශුභ' ආවේ සකුයෙනි. 'සුභ' ආවේ පාළියෙනි. ඒ දෙදෙනා හෙළ බසට හැඩගැසුණේ 'සුබ' යනුයෙනි.

දැන් ගැටලුව ඇති වන්නේ කවර තැනක කවර වදන යෙදිය යුතු ද යන්න ගැන ය. එහි දී අප තැකිය යුත්තේ ශ්‍රැති මාධුර්යය යි. 'අලුත් අවුරුද්ද' යන්න හෙළ යෙදුමෙකි. සෞම්‍ය ශබ්ද සංයෝගයක් වන ඒ සමඟ මහාප්‍රාණ හා ශ'කාර වැනි රළු ශබ්ද පෑහෙන්නේ නැත. ඒ නිසා සුදුසු වනුයේ 'සුබ අලුත් අවුරුද්ද' යි. 'නැකැත' යනුත් හෙළ වදනක් නිසා ඒ සමඟ ද යෙදිය යුත්තේ 'සුබ' යන්න යි.

'ශුභ' යන්න යෙදිය යුත්තේ සකුයෙන් ගත් 'ප්‍රාර්ථනා' වැනි වදන් සමඟ යි. 'සුභ' යන්න යෙදිය යුත්තේ පාළියෙන් ගත් වදන් සමඟ යි. පාළි වදන් කට වහරේ මුත් ගත් වහරේ එතරම් නො යෙදෙන නිසා අපි පාළියෙන් ආ 'සුභ' දැනට අමතක කරමු.

දෙ වැනි අවුල අවුරුද්ද අලුත් ද? අළුත් ද? යන්න ගැන යි. D. F. කාරියකරවනයෝ වරක් මේ අවුල ගැන මෙසේ ලියූ හ:

"කලෙක සිට ඇතැම් කැලෑ පත්තරවලත් යකා ගේ රූප පෙට්ටියේත් 'අළුත් අවුරුද්දකට' සුබ පතනු දක්නට ලැබේ. අවුරුද්දට සුබ පැතීම හොඳ ය. එහෙත් සුබ පැතීමට 'අළු' කුමට? අළු ළිබ්බෝක්කේ තුබුණා වේ. අපි අළු නැති ව අවුරුද්දට සුබ පතමු. සුබ අලුත් අවුරුද්දක් වේ වා!"

දැන් අවුල් දෙක මැ ළිහිලා ඉවර යි. ඉතින් ඔබ සැමට 'සුබ' අලුත් අවුරුද්දකට 'ශුභ' ප්‍රාර්ථනා!

Comments

  1. UnknownApril 14, 2015 at 6:22 AM

    උබ නම් සිරාම හෙලයෙක් බන්!!

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

පුරාණ සුවර්ණ භාෂිත

Image
01.  वैयाकरणप्रशंसा   वैयाकरणकिरातादपशब्दमृगां क्व यान्ति सत्रस्ताः | ज्योतिर्नटविटगायकभिषगाननगह्वराणि यदि न स्युः ||          - सुभाषितरत्नभाण्डागार (42.1)   වෛයාකරණප්‍රශංසා වෛයාකරණකිරාතාදපශබ්දමෘගාං ක්ව යාන්ති සන්ත්‍රස්තාඃ ජ්‍යෝතිර්නටවිටගායකභිෂගානනගහ්වරාණි යදි න ස්‍යුඃ - සුභාෂිතරත්නභාණ්ඩාගාර (42.1) ව්‍යාකරණඥයන් විසින් පලවනු ලැබූ අපශබ්ද නැමැති මුවෝ බියේ පැන ගොස් ජ්‍යෝතිර්වේදීන්, රංගනශිල්පීන්, ගායකයන්, වෛද්‍යයන් ආදීන් ගේ මුඛයට වදිති. ------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 02.   एकाक्षरं सदाचारं - यो गुरु नाभिवन्दथे  स्वान योनि शतङ् भूत्वा - चण्डालेश्वपि जायथे   ඒකාක්ෂරං සදාචාරං - යෝ ගුරු නාභිවන්දතේ ස්වාන යෝනි ශතං භුත්වා - චණ්ඩාලේෂ්වපි ජායතේ එකකුරෙකුදු               ඉගැන්වූ ගුරු හට නො වැඳි        මිනිසා සිය වර බලු වැ                  උප...
Read more

සිංහල හෝඩියට ඥ ඕනෑ නම් මේ තර්ක හත බිඳින්න.

Image
  - සේවාර්ජිත මහාචාර්ය ජේ. බී. දිසානායකයනට අභියෝගයක්  සිංහල හෝඩියට ඥ අකුර එකතු කරන්න ඕනෑ කියලා අප හිතවත් සේවාර්ජිත මහාචාර්ය ජේ. බී. දිසානායක සූරීන් හඬ නඟන්නෙ දැන් අවුරුදු කීපයක ඉඳලා. එතුමා "ඥ ඕනෑ; ඥ ඕනෑ" කියනවා විනා ඒ ඕනෑකම තහවුරු කරන්න කරුණු දක්වන්නෙ නැහැ. කෙසේ වෙතත් සිංහල හෝඩියට ඥ ඕනෑ නැති බවට නම් වාග්විද්‍යාත්මක හේතු ගණනාවක් දක්වන්න පුළුවන්. ඥ අකුර සිංහල භාෂාවේ ශබ්දිමයක් නොවීම පළමු වැනි හේතුව තමයි ඥ අකුර සිංහල භාෂාවේ ශබ්දිමයක් (phoneme) නොවීම. ශබ්දිමයක් කියන්නෙ සමාන පරිසරයක යෙදිලා පදවල අර්ථය වෙනස් කරන ශබ්දයක්. උදාහරණයකට පණ - බණ කියන පද දෙකේ ම අණ - අණ කියන කොටස පොදුවේ තියෙනවා. අර්ථය වෙනස් වෙන්නෙ ප්, බ් දෙක වෙනස් වීමෙන්. ඒ කියන්නෙ ප්, බ් දෙක සිංහල භාෂාවේ ශබ්දිම. ඓතිහාසික හෝ වෛන්‍යාසික හෝ හේතුවකට ඇරුණු කොට හෝඩියක තිබිය යුත්තේ යම් භාෂාවක ශබ්දිම සමූහය පමණ යි. මේක වාග්විද්‍යාවේ සියවසක් විතර පරණ සිද්ධාන්තයක්. දිසානායක සූරීන් මේක නොදන්නවා වෙන්න බැහැ නෙ. ඒ නිසා ඥ යන්න හෝඩියට දාන්න ඕනෑ නම් එතුමා මුලින් ම පෙන්වා දෙන්න ඕනෑ ඒක සිංහල භාෂාවේ ශබ්දිමයක් වන ආකාරය. ඥ අක්ෂරය තනි අකුරක් නොවීම ...
Read more

Literature in Anuradhapura Period

Image
Jetawana Stupa captured by the author            This article intends to provide a brief exposition of the few literary works written during the Anuradhapura period, providing substantial information about the early history of literature in Sri Lanka.           The earliest attested records of the Sinhalese script belong to the Anuradhapura period, specifically, to the 3 rd century BC. These are the inscriptions written in the Brahmi script which depict the gradual development of the Sinhalese alphabet, and the literary language. The first reference in historical sources to any written work is about 80 BC, but both Sinhalese and Pali literature is believed to have existed at least two centuries before this. There are evidence of three books belonging to the early Anuradhapura period which do not exist any longer. They are ‘Asak Daa Kawa’ ( අසක් දා කව ), ‘Porana Miyuru Sandesa’ ( පොරණ මියුරු සඳෙස ) , and ‘Helatuwaa’ (...
Read more