ක. ක. ගනුෂ්ක රන්දුල

කුමරතුඟු මුනිදසුන් ගේ හැත්තෑ වැනි සමරුව නිමිත්තෙන් ශාන්ත කේ. හේරත් ඇඳි සිතුවමකි.           විසි වැනි සියවසෙහි හෙළ දිව වුසූ පඬිවරුන් අතුරින් කුමාරතුංග මුනිදාසයනට හිමි වනුයේ අන් කවරකුට වත් නො දෙ වැනි තැනෙකි. බහුනිපුණ චරිතයෙකින් හෙබි ඔවුන් නොයෙක් දෙනා හඳුනා-ගත්තේ නොයෙක් අයුරිනැ යි කීම වැරැදි නො වේ. වැඩි දෙනකු ඔවුන් දුටුයේ මහා ශාබ්දිකයකු ලෙසිනි; ඇතැමකු ඔවුන් දුටුයේ නිදහස් සටනේ මහ සෙනෙවියකු ලෙසිනි; තවත් පිරිසක් ඔවුන් දුටුයේ සම්භාව්‍ය සාහිත්‍ය විශාරදයකු ලෙසිනි; ඒ කිසිවක් ගැන නිනවුවක් නැති ළපැටියන් ඔවුන් දුටුයේ රසවත් ගී කව් කතා පබඳ සැපැයූ ලේඛකයකු ලෙසිනි.             සිංහල සාහිත්‍යයේ චූල සම්ප්‍රදායයට ගොනු කැරුණු ජනශ්‍රැතික සාහිත්‍යයේ මුත් මහා සම්ප්‍රදායයට අයත් සම්භාව්‍ය සාහිත්‍යයේ ළමා සාහිත්‍ය නිර්මාණ ලෙස හඳුනා-ගත හැකි කිසිවක් නො විණි. මේ බව සිය සියුම් නුවණින් විමසා දැක නූතන සිංහල ළමා සාහිත්‍යයක් බිහි කිරීමට පුරෝගාමී වූ මහා පුරුෂයාණන් ලෙස කුමාරතුංග මුනිදාසයන් හැඳින්වීම සාධාරණ වේ. ඔව...

වාග්විද්‍යාව, ප්‍රාචීන භාෂා ශාස්ත්‍ර සේ ම පරිවර්තන ක්‍රමවේද පිළිබඳ ව මෙ රට වුසූ ප්‍රාමාණික විද්වතකු වූ මහාචාර්ය තිස්ස ජයවර්ධනයෝ 76 වසක් ආයු වළඳා 2015 නොවැම්බර 29 වැනි දා රාත්‍රියේ අභාවප්‍රාප්ත වූ හ. මේ සැකෙවි සටහන ඔවුන් පිළිබඳ ව යි. 1960 දශකයේ දී පේරාදෙණියේ ලංකා විශ්වවිද්‍යාලයයෙන් සිංහල විෂයය පිළිබඳ ගෞරව ශාස්ත්‍රවේදී උපාධිය ලැබූ තිස්ස ජයවර්ධනයෝ ලංඩන විශ්වවිද්‍යාලයයේ පශ්චාදුපාධි ධරයෙක් වෙති. තද්විශ්වවිද්‍යාලයයේ ප්‍රාචීන හා අප්‍රිකානු අධ්‍යයන ආයතනයෙහි වාග්විද්‍යා විෂයක අධ්‍යාපනය ලැබ 1972 දී ඉදිරි පත් කළ “Case in Sinhalese” නම් නිබන්ධය සඳහා ඔහු තුමූ ආචාර්ය උපාධිය ලදහ. සිංහල ඉංගිරිසි ද්විභාෂාවේ මනා පටුත්වයක් සේ ම පාලි සංස්කෘත ආදි සම්භාව්‍ය භාෂා පිළිබඳ ප්‍රාමාණික ඥානයක් ද තිස්ස ජයවර්ධනයන් සතු විය. ඔවුන් විසින් භාෂා ශාස්ත්‍ර විෂයයෙහි ලියා පළ කරන ලද ශාස්ත්‍රීය ලිපි සමුදායය ඊට සාක්ෂ්‍ය යි. 1966 දී විශ්වවිද්‍යාලයීය ආචාර්යවරයකු ලෙස ස්වකීය වෘත්තීය ජීවිතය ආරම්භ කළ තිස්ස ජයවර්ධනයෝ දිගු කලක් පුරා කොළඹ සරසවියේ සිංහල අධ්‍යයනාංශයේ ද කැලැණි සරසවියේ වාග්විද්‍යා අධ්‍යයනාංශයේ ද සේවය කළ...